تقدیم به پاکترین عشق دنیا:

مادر ؛ عصاره خوبیها و الگوی ایثار

یکی از مهمترین اموری که فرد مسلمان باید به آن توجه داشته باشد، ادای حقوق مادر است. مسلمان باید بداند که اسلام تا حدّی به مقام و منزلت مادر افزوده که بشریت تا به حال نظیر آن را ندیده است. این مقام والا بلافاصله بعد از ایمان به خدا و طاعت ذات واحدش می‏آید. در قرآن کریم آیات بی‏شماری وجود دارد که خشنودی مادر و پدر را درست بعد از رضایت خداوندِ سبحان قرار می‏دهد و به این ترتیب بر فضیلتِ نیکی و احسان به والدین می‏افزاید. خداوند متعال می‏فرماید: «و قضی ربک الا تعبدوا الا إیّاه و با لوالدین احسانا إمّا یبلغنَّ عندکَ الکِبَر احدهما او کلاهما فلاتقل لهما اُفٍّ ولاتنهرهما و قل لهما قولاً کریما» (و حکم کرده پروردگار تو که نپرستید به جز او، و با مادر و پدر احسان کنید، اگر برسد به پیش تو، به کهنسالی یکی یا هر دو تا، پس نگو به آنها اف و بانگ نزن بر آنها و بگو به آنها قول مودبانه.)

در وصف جایگاه مادران در جامعه می توان اینطور تفسیر کرد ؛ مادر را می توان منشا آسایش و مهر و عالیترین منبع سعادت خانوادگی دانست کامروایی در خانه و احساس امنیت و آرامش در آن و نیز احساس قدرت و استقلال کودکان در خانواده بستگی به وجود مادر دارد . مادر مظهر عاطفه مهر و چهره دوست داشتنی خانه است. اوست که با رافت و مهر خود محیط خانه را دلچسب و اهل منزل را مسرور می سازد. اوست که می تواند خانه را به مدینه فاضله تبدیل کند و به پرورش و سازندگی شخصیت ها بپردازد، شادی ها از سوی او و لبخندها با مشاهده چهره او شروع می شود. مادر باعث تحول در جسم و روان کودک است. تربیت به معنای عام کلمه در قلمرو صلاحیت مادر است. تربیت را اگر امری دائمی بدانیم و نیز این سنت را بپذیریم که تا هفت سال اول زندگی کودک باید در خانه باشد و مادر همراه همیشگی اوست، باید اعتراف کنیم که بخش اعظم تاثیرپذیری ها از سوی مادر است، بیشترین خلق و خوی ها و رفتارهای کودکان حتی در سنین جوانی و بعد از آن منشا گرفته از مادر است. مادر با رفتار الگویی خود، انسان را می پروراند، انسانی که از عالم ناپاکی ها، دورویی ها، حسدها و کینه ها به دور است و در او مهر و صفا را نسبت به دیگران به وجود می آورد.مادر کودکی می سازد، با شخصیت و بزرگ منش یا سرافکنده و زبون یا با عفت،یا آلوده و ناپسند، و در همه حال در ساخت شخصیت کودک سهم فوق العاده ای دارد، شخصیت های بزرگ دنیا، پیشرفت خود را مرهون زحمات مادر خویش می دانند. مادر شدن مرحله کمال زن است ، مادران نخسین آموزگاران سازنده ما در جهان آفرینش هستند ، پدران به ما زندگی می دهند اما این مادران هستند که به ما زندگی کردن را می آموزند ، با پول می توان هر عشقی را خرید اما عشق مادر ، عشق همه خوبی ها ، مهربانی ها و ایثار با هیچ متاعی قابل معامله نیست ؛ تار و پود مادران را از جنس مهربانی ساخته اند ، او اسطوره پیوند انسان است ؛ اگر انسان می خواهد بهشت برین را بر خود حلال کند باید رضایت خاطر مادر را به دست آورد ؛ آسمان عشق مادر بارانی می شود اما هیچگاه ابری نمی شود فرزند اگر خورشید هم باشد همه هستی و نیستی اش را مرهون مهر مادر می داند

صاحب قلم برای تصدیق بیشتر جایگاه مادران در خانواده ها با اقتباس از نگاه اسلام به این موجود پاک خاطر نشان می کند اسلام برای مادر، مقام و ارزش شگفتی قائل شده تا آنجا که رسیدن به آخرین مرحله کمال بشر یعنی بهشت را با رضای مادر میسر می داند. مقام و ارزش مادر از نظر اسلام تنها تا آنجا نیست که درباره رعایت آن فقط چند روایت و توصیه صادر گردیده باشد، بلکه در مقام قانون گذاری و در متن مقررات مذهبی، امر و نهی مادر در قسمتی از موارد، لازم الاجرا شناخته شده است. برای مثال، آنجا که امر مستحبی خداوند با نهی مادر در تعارض باشد، فرزندان موظفند نهی مادر را بپذیرند و امر مستحبی را اجرا نکنند. دیگر آنکه در واجباتی که واجب عینی نباشد و با انجام دیگران از عهده فرد ساقط شود، اطاعت نهی مادر بر انجام آن کار مقدم است.

ساری: شعبان وفایی نژاد