چهارشنبه 14 تير 1396-14:59 کد خبر:27962

کودکی که طعم کودکی را نچشید

جدال کودک 4 ساله بهشهری با 2 سرطان

انعکاس شمال -  رضا محمدپور چهار سال زندگی خود را به‌جای پرسه زدن در کوچه و خیابان و بازی کردن با هم سن و سال‌هایش در تخت بیمارستان و دستگاه‌های درمانی گذرانده است.


به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان بهشهر حکایت این گزارش، زندگی غم‌انگیز رضا محمدپور از روستای کشیرخیل در خلیل‌شهر از شهرستان بهشهر است که از همان دوران نوزادی با دو سرطان دست و پنجه نرم می‌کند.

رضا محمدپور کودک چهار ساله خلیل‌شهری، همچون یک مرد بار دو گونه سرطان را بر دوش می‌کشد، کودکی که هیچ‌گاه نتوانسته طعم کودکی را به درستی بچشد و در اوج کودکی، سختی‌هایی را پشت سر گذاشته که شاید تحمل آن برای هر فرد بزرگسالی نیز دشوار باشد.

رضا در 9 ماهگی به دلیل یبوست به پزشک مراجعه می‌کند و بنا به تشخیص پزشکان وقت، فتق بیضه این نوزاد جراحی و به تهران جهت دیالیز اعزام می‌شود.

 

پس از گذشت 2.5 ماه و انجام آزمایش‌های و نمونه‌برداری‌هایی متعدد در بیمارستان میلاد تهران، متوجه این مهم می‌شوند که این کودک 9 ماهه مبتلا به سرطان روده است.

در همین برهه از زمان برای جلوگیری از پیشرفت بیماری شیمی درمانی برای کودک 9 ماهه آغاز می‌شود و در این فرآیند درمان، مشکل روده کوچک این فرزند مرتفع و اما روده بزرگ به شیمی درمانی پاسخ مثبت نداده و درخواست پیوند داده شده است.

دیدن کودک 9 ماهه و غرق شدن در چنین بیماری صعب‌العلاج به‌واقع سکانس دلخراشی از فیلم زندگی خانواده محمدپور را رقم زده است که بی‌شک تنها تصور آن و نه دیدنش برای خیلی از مردم سخت و غیرقابل تحمل است.

بیماری رضا از یک طرف و معضل تامین هزینه‌های درمان از طرف دیگر وضعیت بهبود این کودک را به تاخیر می‌اندازد. در اسفندماه سال گذشته نمونه‌ای برای پیوند این فرزند یافت شد اما زبان قاصر است از بیان ادامه داستان...

متاسفانه خانواده محمدپور توان پرداخت هزینه درمان و پیوند را نداشته‌اند.

این در حالی است که خیلی از مردم در کره زمین درآمد خود را صرف هزینه‌های غیرضروری می‌کنند و غافل از این هستند که شاید در گوشه‌ای از این شهر کودکی با بیماری سخت دست و پنجه نرم می‌کند و تنها با کمک مردمی می‌توانند به حیات خود ادامه دهد و همچون همسالان خود از کودکی لذت برد.

توقف درمانی رضا  تنها به دلیل مشکلات مالی موجب بروز مشکلاتی شد و این کودک را برای چندمین بار به کما برود.

برای بررسی وضعیت رضا با مادر این کودک ارتباط گرفتیم تا گپ و گفتی با وی داشته باشیم.

مادر به توصیف  قصه زندگی پرفراز و نشیب فرزندش می‌پردازد و به خبرنگار خبرگزاری فارس می‌گوید: در 9 ماهگی رضا متوجه بیماری‌اش شده‌ایم و سریعا درمان را آغاز کردیم. بعد از سپری کردن مراحل شیمی درمانی و پیوند روده کوچیک تصمیم تیم درمانی رضا بر پیوند روده بزرگ بود که متاسفانه موفقیت‌آمیز نبود.

رضا هنوز از این بیماری صعب‌العلاج رها نشده بود که در تاریخ ۲۵ اسفند ۹۵ دچار تشنج و به کما می‌رود. این موضوع ادامه پیدا می‌کند تا 14 اردیبهشت ماه امسال که رضا هشت روز در کما و در بیمارستان بوعلی ساری بستری بود و بعد از انجام  ام.آر.آی متوجه شدیم که رضا دچار ضایعه مغزی شده است.

مادر رضا از انتقال رضا به مرکز طبی کودکان در تهران گفت و ادامه داد: برای تشخیص خوش خیم یا بدخیم بودن ضایعه مغزی رضا باید از طریق دستگاه ال.سی در مرکز طبی کودکان در تهران اقدام می‌کردیم. پرداخت 7 میلیون تومان هزینه درمان و پیوند برای یک خانواده با حقوق یک نیروی خدماتی شرکتی در بیمارستان فاجعه‌ای بزرگ برای ما در آن زمان بود.

وی یادآور شد: رضا یک برادر 9 ماهه به‌نام بنیامین دارد که او هم به بیماری قلبی مبتلاست و تامین هزینه‌های درمانی برای‌مان سخت‌تر از قبل شده است.

او می‌گوید؛ این اتفاقاتی که در زندگی ما رخ داده است خواست خداوند است. اینکه که فرزندانم از بدو تولد با مشکلات زیادی مواجه‌اند امتحانی الهی است و خداوند می‌خواهد با بیماری فرزندانم ما را امتحان کند و ما هیچ‌گاه از نگهداری آنها خسته نشده‌ایم و نخواهیم شد.

وقتی از چگونگی تامین هزینه‌های درمان رضا می‌پرسیم مادرش می‌گوید: با کمک خیران و اهالی روستا تاکنون توانستیم تا این لحظه به گونه‌ای هزینه‌ها را کم و بیش تامین کنیم.

هزینه هر آمپول شیمی درمانی رضا یک‌میلیون و 200 هزار تومان است. در طرح درمانی رضا مصرف پودر شیمی درمانی توصیه شده است که به دلیل عدم تمکن مالی موفق به تهیه این پودر به ارزش 7 میلیون تومانی نشده‍ایم.

مادر رضا امیدوار به سلامت فرزند خود می‌گوید: علاوه بر مشکلات مالی یکی دیگر از معضلاتی که با آن مواجه هستم بحث تردد و عدم اسکان در تهران در طول دوره درمان است و این کمبود موجب می‌شود تا در طرح درمان رضا در بومهن منزل برادر شوهر خود ساکن شوم. اما هیچ یک از این سختی‌ها مرا از پای در نمی‌آورد و برای سلامتی فرزندم چهار سال که سهل است تا آخر عمر مسیر کشیرخیل تا تهران را در رفت و آمد خواهم کرد تا فرزندم سلامتش را به‌دست آورد.

رضا محمدپور چهار سال زندگی خود را به‌جای پرسه زدن در کوچه و خیابان و بازی کردن با هم سن و سال‌های‌اش در تخت بیمارستان و دستگاه‌های درمانی گذرانده است. وقتی این کودک با این دو سرطان می‌جنگد پس شایسته نیست ما از ادامه زندگی این فرزند ناامید شویم و آنان را از مهر و محبت خود محروم سازیم. هر یک از ما به‌عنوان یک انسان می‌توانیم در ادامه زندگی این کودک سهم داشته باشیم و شادی را به خانواده محمدپور هدیه دهیم.

روی سخنم با شماست...شما که در دولت یازدهم ادعا می‌کنید در حوزه بهداشت و درمان خوش درخشیدید رضا محمدپور به توانمندی و سخاوت شما برای ادامه حیات نیازمند است. تامین ۹۰ میلیون هزینه درمان برای خانواده محمدپور کار بسیار سخت و پرزحمتی است و این مهم با یاری شما یقینا مرتفع می‌شود.

ای کاش همه ما مردم و دولت‌مردان و همه و همه این روزها چنین کودکان و افرادی را که مبتلا به این بیماری صعب‌العلاج هستند را جدی‌تر بگیریم.