انعکاس شمال:بسیاری از اعضای شوراهای اسلامی شهرهای کشورمان از ترس جنجال آفرینان و هیاهوگران ، علیرغم میل باطنی خود بسیاری از مصوبات شوراهای شهرها و پیشنهادات شهرداران و شهرداران را رأی مثبت می دهند ، به طور مثال کمک مالی به یکی از هیأت های مذهبی یا یکی از حسینیه ها و مساجد و گروه های مذهبی را در دستور کار قرار می دهند چون شهرداری پیشنهاد داده ، اعضای شورای شهر نگران فضاسازی های منفی اعضای هیئت یا هیأت امنای حسینیه ها و مساجد هستند علیرغم اینکه کمک به هیأت های مذهبی در شرح وظایف شوراها و شهرداری ها نیست اما اکثراً به چنین پیشنهادهایی رأی مثبت می دهند یا کمک به یک تیم یک هیئت و یا یک باشگاه اولاً اعضای شوراهای شهرها به جهت اینکه لیدرهای آن تیم و تماشگران به او هتک حرمت و توهین نکنند رأی مثبت می دهند یا برای برگزاری مسابقات بین المللی کشوری با حضور تیمی در مسابقات باشگاهها رأی مثبت می دهند ؛ چون 80 درصد اعضای شوراها مغازه داری ( ببخشید ) تیمداری و باشگاه داری و هیأت داری می کنند چون از سر سفره شهروندان در تقسیم غنایم شهری کاملاً سیر شدند . اگر به حداقل یک یا چند تیم بیرون از تشکیلات اعضای شوراهای شهرها کمک مالی نکنند افتضاحات مالی آن در دریافت انواع امتیازات و کمک های مالی افشا می شود لذا برای سرپوش نهادن و عدم افشای دریافت های مالی به چند تیم دیگر هم کمک مالی می کنند تا نوعاً برای پنهان کردن خیانتشان باج داده باشند . بحث حوزه معاونت های فرهنگی شهرداری ها نیز در این مقال قابل تأمل قرار می گیرد بنده بسیاری از این معاونت ها را سراغ دارم که حتی نام سه رشته ی ورزشی را هم نمی دانند اما برای مسابقات ورزشی آنهم از جنس مختلط پسران و دختران کلی هزینه کرده و خودش و شازده همیشگی اش به عنوان مجری حضور داشته و نقش کارشناسان و ناظران مسابقات بانوان را ایفا می کنند جالب اینجاست در وردی و حضور ناظر به مسابقات بانوان چون تشکیلات بانوان اداره مربوط باند آن معاونت به شمار می رود نباید مسابقات بانوان را نظارت و نقد و بررسی کنند در این تصویب ها اعضای شوراها از ترس حوزه معاونت فرهنگی سکوت اختیار می کنند یکی از اعضای شوراها در اظهار نظری قابل تأمل مدعی شد که من مخالف شدید مصوبات مربوط هستم اما می ترسم داستان علیه بنده ساخته شود و علیرغم میل باطنی رأی مثبت می دهم البته بسیاری از اعضای شوراهای شهرها وضعیتی بدینگونه دارند و آنچه که مهم است بی توجهی به مصلحت شهر و منابع مالی شهرداری ها ( به عنوان امانت ) است که تمامی جنگ و جدل ها بر سرآن است و هر که ، هرچه می تواند انجام می دهد در تقسیم غنایم سهم بیشتری برای وی کنار گذاشته شود . شعبان وفایی نژاد