محمد شافعی پیرمرد ۶۷ ساله تهرانی است که دوست دارد خانه‌اش سبک باشد تا با خودش همراه شود. خانه‌ای که شاید روزی در شمالیترین محله پایتخت باشد و روزی دیگر در یکی از جنوبی‌ترین محله‌های شهر. خانه‌ای که احتمالا کوچک‌ترین خانه دنیاست اما آقای شافعی آسوده‌ترین شب‌هایش را در آنجا گذرانده است.

محمد شافعی‌زاده متولد تهران است. تا کلاس چهارم بیشتر درس نخوانده چون حس و حال درس خواندن نداشته و همین موضوع باعث شد از مدرسه اخراج شود. شافعی سال‌ها در شغل دوزندگی و تودوزی خودرو‌ها فعالیت کرده است و حالا می‌خواهد فقط استراحت کند و به علاقه‌هایش برسد. «بخاطر فشار زندگی و خستگی روحی و روانی، بیمار شدم. پس از ترخیص از بیمارستان با کمک پسرم آپارتمان کوچکی در منطقه سبلان خریدم و چون عاشق طبیعت بودم آپارتمان را تبدیل به گلخانه کردم. صد‌ها گلدان با تزئین سنگ‌های عتیقه و قیمتی و گلدان‌ها و گیاهان منحصر به‌فرد از بین رفت. دیگر از آپارتمان و خانه‌های سیمانی متنفر شده بودم. یک سال بلاتکلیفی و سرگردان بودم که ایده ساخت کلبه سیار که برخاسته از داغ دل سوخته‌ام بود به سرم زد.»