انعکاس شمال:آیا تاکنون با خود اندیشیده اید که چگونه به فقیر کمک نماییم تا از برکات مادی و معنوی آن بهره مند گشته و با خاطری آسوده و قلبی مطمئن یقین به تأیید این رفتار شایسته از ناحیه ذات باری تعالی حاصل نماییم؟! آیا کمک رسانی به فقیر هم، مانند سایر دستورات نورانی خداوند بی همتا دارای آداب و رسوم است؟ یا اینکه هیچ حساب و کتابی نداشته و ما به هر نحو که خواسته باشیم می توانیم آن را انجام بدهیم؟!

چند سالی است که برخی از مدیران کشوری و محلی در ایام ماه مبارک رمضان اقدام به پهن کردن سفره و میز افطار می کنند و این اقدام را با کلی تشریفات و حیف و میل صورت داده و در مراسم های مذکور شاهد سفره هایی رنگین با برنامه های متنوع تقلید صدا و موسیقی هستیم که در واقع با انجام فرایض ماه مبارک رمضان در تناقض است . اما از سویی دیگر برخی از مسئولین مراسم افطاری برای افراد بی بضاعت و یتیمان و معلولین و بهزیستی را در دستور کار قرار می دهند و برای این منظور از بسیاری از خبرنگاران سایت ها و دیگر رسانه ها برای پوشش خبری آن استفاده می کنند تا با استفاده از این مانور برای خود کلی تبلیغات به قیمت انگشت نما شدن افراد تحت پوشش در اطعام دهی ها براه می اندازند تا مایه ناراحتی و تأسف و شاید هم هتک حرمت افراد آسیب دیده شوند که نگارنده این اقدام را سوء و آنرا رد می کند البته در این ارتباط خداوند بی مثال در کلام نورانی خود، اشخاص ریاکار را همنشین شیطان معرفی نموده و در مورد آنها می فرماید: «والذین ینفقون اموالهم رئاء الناس و لا یؤمنون بالله و لا بالیوم الآخر و من یکن الشیطان له قریناً فساء قریناً»؛ و کسانی که اموال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می کنند و به خدا و قیامت اعتقاد ندارند (همنشین شیطانند) و کسی که شیطان همنشینش باشد، پس او بد همنشینی است.

اگر قرار بر این است که اطعام دهی برای ضعفا باشد باید این اقدام پسندیده با رعایت حریم و حرمت آنها صورت بگیرد . به یاد دارم نقل شده از سوی دوستان ، یکی از مراجع بزرگ جهان اسلام همواره از جمعی از افراد نابینا که تهی دست بودند برای اطعام دهی دعوت می کرد ؛ پس از مرگ وی مراجع علت را در انتخاب افراد نابینا برای این منظور سوأل کردند که پاسخ داده شد : آن روحانی وارسته اعتقاد داشتند که افراد نابینا چون افراد خّیر را در حین اطعام دهی نمی بینند و نمی توانند آنها را بشناسند بنابراین این حرکت ارزشمند در گمنامی صورت میگیرد و مطمئناً بی ریا خواهد بود بنابراین شایسته است مسئولین ما نیز این اقدام شایسته را در گمنامی مطلق در دستور کار خود قرار دهند تا انشالله ثواب آن بدون ریا در کارنامه اعمالشان محاسبه گردد.

شعبان وفایی نژاد