دوشنبه 18 خرداد 1394-9:33 کد خبر:10419
تأکیدِ فراموش شده
انعکاس شمال :اگر به قرآن و احادیث و روایات اندکی توجه بنماییم و زندگی پیامبر اسلام(ص) و ائمه اطهار را مورد بررسی قرار دهیم مشاهده میکنیم یادگیری و انجام ورزش فراوان توصیه شده است و حتی این بزرگواران نیز به این امر همت میگماردند. بیگمان داستانهای ورزشی و توانمندهای جسمانی همچون کندن درب خیبر توسط مولا علی(ع) دست به دست به نسل امروزمان رسیده است با این تفاسیر یکی از نعمتهای الهی که بر ملت ایران زمین هدیه داده شده است وجود پربرکت بنیانگذار و در ادامه راه رهبری ورزشکار و فرزانه میباشد. امام خمینی (قدس سره) بنیان ورزش همگانی و قهرمانی را در ابتدا بنا نهاد و سپس حضرت امام خامنهای(مدظله العالی) آن را بسط و گسترش داده و آن را به اوج رسانید. پر واضح است اگر رهنمود و توصیههای مقام معظم رهبری همراه ورزش همگانی و قهرمانی نبود در حال حاضر ورزش و ورزشکار در عرصه بین المللی پیروز و سرافراز نمیبود و پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی ایران در هر کشوری برافراشته نمیگردید .آنروزی که بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی از ورزش سخن به میان آوردند و ورزش قهرمانی را تنها یک وسیله دانست ، سفارش کرد که ورزش قهرمانی یک وسیله است و مدیریت ورزشی را باید به دست افراد صالح سپرد تا به عنوان یک منشور بزرگ برای رسیدن به تعالی انسانی مورد استفاده قرار بگیرد .
اما پس از سالها از سفر آن عزیز یگانه دوران تاریخ انسانیت ، سکانداران ورزش کشورمان را چه کسانی تشکیل می دهند ؟ این افراد از ورزش به دنبال چه اهدافی هستند ؟ آیا ورزش در دیدگاه سکانداران ورزش کشورمان ، وسیله ای برای نزدیک تر شدن به باری تعالی است ؟ برای اینکه ما در مسابقات لیگ جهانی والیبال تن به هر ذلتی می دهیم برای پخش مستقیم دیدارهای والیبال لیگ جهانی چقدر حرمت ها و حریم ها را نابود کرده ایم ! بارها صحنه هایی از دختران شلوارک پوش با بدن های عریان را در حال جمع آوری توپ های حاشیه میدان یا خشک کردن زمین محل مسابقه یا رقص زنانه حاشیه مسابقات لیگ جهانی آنهم به صورت پخش مستقیم مشاهده کرده ایم البته این حوادث زشت در مسابقات لیگ حرفه ای بسکتبال هم به نمایش گذاشته شد آنهم به سبک دیگری استفاده از مربیان بدنساز مرد داخلی و خارجی برای بانوان تیم های ملی .
البته اگر رسانه ملی شهامت داشته باشد صحنه های حضور تیم بانوان ما در فوتبال – فوتسال – والیبال و بسکتبال و دیگر رشته ها در مسابقات بین المللی و آسیایی را به روی آنتن بیاورد آنزمان مشخص می شود که ورزش از دیدگاه مسئولین ما هدف است یا وسیله ؟ کسب مدال به چه قیمتی در مسابقات لیگ های ما از لیگ برتر گرفته تا لیگ های دسته های پائین تر با آن همه حوادث زشت و غیراخلاقی و تبانی از آمار سیاه و دوپینگ ورزشکاران ما در مسابقات بین المللی و آسیایی و جهانی و حتی در المپیک و ... مورد تأمل قرار دارد . البته نگارنده قصد افشاگری های حوزه های فساد های اخلاقی در اردوی های خارجی با هزینه از جیب بیت المال را ندارم اما براستی آیا بازهم با وجود این همه ناهنجاری های ورزشی می توانیم مدعی شویم که ورزش یک وسیله است ؟ همه این سیاه بختی ها از روزگاری آغاز شد که ورزش تبدیل به هدف شد و سکانداران ورزش ما افرادی ناصالح و بی لیاقت منصوب شدند.
قابل توجه است توسعه پایدار با انسان سالم، محیط زیست سالم و جامعه سالم تحقق می یابد و بی تردید انسان سالم در این تركیب سه گانه نقش محوری دارد. اكنون پرسش این است كه انسان سالم كیست؟ انسان سالم در سه بعد جسم، روح و روان و ذهن تجلی می یابد و با وجود جسم سالم است كه اندیشه و روان مجال تعالی می یابند. روزگار ما ورزش چه در ابعاد تمرینی و قهرمانی و چه در حوزه طرفداران و تماشاچیان آنچنان در زندگی جوامع جای باز كرده است كه حتی رویدادهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی جهان را هم تحت تأثیر قرار می دهد و به همین دلایل است كه ورزشكاران و قهرمانان تبدیل به الگو می شوند. نگارنده معتقد است اگر مسوولان دستگاههای اجرایی عقل سالم را در بدن سالم عامل اصلی بهرهوری و توسعه بدانند با استفاده از این اختیار، انقلابی در تربیت بدنی ایجاد میشود و چقدر از كشیده شدن جوانان به انواع و اقسام مفاسد اجتماعی جلوگیری میشود امروز جامعه ما هزینه سنگینی برای كاهش تقاضا برای مصرف مواد مخدر تحمل میكند و چه خانوادههایی كه جوانانشان در دام اعتیاد و انواع انحرافات گرفتار نیستند و چه جوانانی كه از دست نمیروند و چقدر این هزینه سنگین موثر است؟نتیجه آن كه اگر چه فرصتهای خوبی را از دست دادهایم حداقل امروز باور كنیم عقل سالم در بدن سالم است.
شعبان وفایی نژاد
