از آنجا که دنیای امروز به سمت علمی تر شدن پیش می رود و علوم مختلف، در حال انفکاک وتجزیه به شاخه های خاص خود هستند، استفاده از متخصصان در رشته های مختلف، امری است غیرقابل انکار.ولی نکته قابل بحث اینجاست که قطعا تخصص، زمانی ارزش خواهد داشت که در اختیار اهداف عالی انسانی و الهی قرار گیرد، وگرنه ابزاری خواهد بود در جهت ظلم و ستم به مردم، و وسیله ای در به انحراف کشیدن آنان. از این رو، در تعابیر متون اسلامی وهمچنين دركلام بزرگان انقلاب تخصص در کنار تعهد به عنوان یک ارزش مطرح شده است. سخن رهبر فرزانه انقلاب نیز در اینجا ارزشمند است؛ از منظر ایشان کارگزاران نظام اسلامی باید تخصص همراه با تعهد داشته باشند.ایشان در مقام  توصيه به رئيس جمهور وهيات دولت در سال 1370 می فرمایند:"در سطوح بالا آن نيروي مؤمن وبا اخلاص را جستجو بكنيد.البته اين به معناي آن دعواي معروف تخصص يا تعهد نيست.نه،بحث بر سر كارآمدها وكاردانهاست.مانمي گوييم به يك مسجد برويدوببينيد چه كسي بهتر عبادت مي كند، اورا بياوريد؛ نه،در بين آن كساني كه توانايي كار را دارند،دنبال عنصر تقوا وتعهد واخلاص بگرديد و او را در رأس كار بگذاريد.

غلامرضا نصیری پور رئیس شورای عالی استان ها پیرامون شرایط عضویت در آمدن اعضای شورا الویت اصلی را داشتن تخصص عنوان کرد و مدعی شد غیر متخصصین به واسطه نداشتن این امتیاز در کار شوراها ورود پیدا نکنند وی گفت: اینگونه نباید باشد که هر کسی به واسطه مشهور بودن همچون خوانندگی – هنرپیشگی و ورزشکاری وارد عرصه شورای شهر شوند . بنده ضمن تأئید سخنان رئیس شورای عالی استان ها ، این سوأل را مطرح می کنم که کارنامه افراد متخصص در شوراهای سراسر کشور چه بوده است ؟ بنده در همین ساری ملاحظه کردم که افراد متخصص در داخل شوراها زمانیکه قصد داشتند رئیس شورای شهر را معرفی کنند براحتی علیه متخصصین امور شهرداری ها – شهرسازی ها و ... سنگربندی می کنند و در همین شهر برای انتخاب رئیس شورای شهر ، به افرادی رأی داده شده که حتی کمترین اطلاعاتی از قوانین امور شهرسازی ها و شهرداری نداشته اند ؛ بسیاری از افراد متخصص در شوراهای کشور فاقد هرگونه تعهدی بودند و این باعث می شد که در باندهای اختلاس پیمانکاران و فسادهای مالی رده پایی از آنها دیده شود ؛ اکثریت افراد متخصص در شوراها به دنبال در دست گرفتن همه پروژه های عمرانی و خدماتی به عنوان پیمانکار هستند .

قابل توجه است همه مشکلات بزرگ شوراها در حوزه مربوطه ، وجود متخصصینی است که فاقد شجاعت ، صداقت کاری و وجدان هستند زیرا عملکرد آنها هیچگاه نظارت نمی شود . صاحب قلم در این ارتباط پیشنهاد دارد که در بحث نظارت بر ثبت نام اعضای شوراها بررسی های لازم صورت بگیرد که همه افراد متخصص و متعهد کارنامه روشنی در عملکرد خود داشته باشند . در انتخابات شوراهای چهارم شهرهای کشورمان به جهت اینکه مسئولین تنها به دنبال جلب آرای لازم بوده اند هیچگونه توجهی به نظارت عالیه برچگونگی ثبت نام تعهد- سوابق و حتی مدارک تحصیلی مرتبط آنها نداشته اند تا در بیشتر شهرهای کشورمان شاهد باشیم که اعضای شوراها فاقد کمترین اطلاعات و تخصص در امور شوراها و شهرداری ها باشند . حضور افرادیکه به جهت مشهور بودن تحت عناوین خاص در پارلمان شورای شهر نه تنها خدمت به شهر و شهروندان و شهرداری نبوده بلکه خیانتی بزرگ در امورات جاری پارلمان شورای شهر بوده و تصمیمات همواره غیرعقلانی و بدون کارشناسی دقیق صورت می گرفت ، اینگونه بود که در این میان شهروندان و شهر متضرران اصلی این فرآیند نادرست بوده اند . نقش این افراد در معاملات تجاری و اقتصادی و یا کسب درآمد مالی از منابع شهرداری ها برای تیم ها و هیئت های ورزشی مورد نظرشان بوده است ؛ این افراد حتی در انتخاب شهردار منتخبشان نیز منافع مالی و غیره خویش را جستجو می کردند ؛ اگر عضوشورای شهر فرهنگی بود به دنبال تأمین منافع فرهنگیان بود اگر از صنف بازاریان بود به دنبال تأمین رضایت آنها و به طور کلی اینگونه بود که این کج فکری ها باعث به هدر رفت بسیاری از منابع و انرژی شهر و شهرداری می شد . پیشنهاد دیگر صاحب قلم اینست که طی 4 سال عضویت ، اعضای شورای شهر حق حضور در هیچگونه انتخابات مجلس و دیگر حوزه های را نداشته باشند زیرا اعضای شورای شهر که مدعی داوطلبی در انتخابات مجلس را در سر دارند از همه امکانات و اعتبارات و اختیاراتی که دارند برای اهداف تبلیغاتی خود سوء استفاده می کنند بنابراین نباید به اعضای شوراها اجازه داد فعالیت های خویش را بر این مبنا طرح ریزی کنند ؛ با توجه به ریزش بالای انتخابات شورای شهر در هر دوره به نسبت دوره قبل می توان نارضایتی محض مردم را از اعضای پارلمان شوراها واکاوی کرد ؛ متأسفانه در این فرآیند سوء هیچگونه تعهدی در بین شورائیان در حفظ و حراست بیت المال دیده نمی شود و مخلص کلام نگارنده این موضوع را تأکید می کند که پروژه ایجاد شورای شهر ، ناکارآمد ترین پروژه اجتماعی پس از پیروزی انقلاب اسلامی بوده است .

نگارنده خاطر نشان می کند که سپردن مدیریت شهر به افراد با کفایت که در عرصه های مختلف مدیریت شهری تجربه دارند،  نه تنها موجب آن می شود که وقتی در مسند تصمیم گیری و قانون گذاری قرار گیرند با دقت و ظرافت برخاسته از تجربه شان، اظهار نظر کنند بلکه تجربه گذشته آن‌ها در اداره شهر کمک خواهد کرد که تصمیمات و قوانینی که در ادوار گذشته شورا بعضا توسط افرادی بی تجربه  گرفته شده وروند توسعه شهر را با چالش مواجه ساخته را نیز اصلاح کنند.عدم اقبال عمومی نسبت به این نامزدهای باتجربه زمانی زنگ هشدار را حتی برای مسئولان به صدا در می آورد که مردم، نمایندگانی را برکرسی های پارلمان شهری بنشانند که وعده ها و تصمیماتشان در عالم اجرا محقق نشود و به اینگونه، عنصر اعتماد مردم به مسئولین و خدمتگذاران شهر  که مهمترین سرمایه محسوب می گردد،کمرنگ شود. امروزه نیاز شهرهای کشورمان خصوصاً استان مازندران صرفاً نظافت- مبلمان شهری – فاضلاب و ... نیست بلکه داشتن نگاهی هوشمندانه وعلمی برای توسعه وپیشرفت آنها متناسب با ساختار اجتماعی – فرهنگی – سیاسی می باشدکه تحقق این مهم علاوه بر حضور افراد متعهد و دارای تخصص وتجربه با فعالیت سرمایه گذاران خصوصی در بخش شهری نیز سرعت بخشیده خواهد شد.

شعبان وفایی نژاد