محروم شدن بانوان از حق اشتغال و یا سهم نابرابر آنها در ورود به بازار کار و اتخاذ سیاست های خیریه ای همانند کمک هزینه های ناچیزی که بعضی نهادهای حمایتی به آنها می دهند، تنها درمان موقتی بر مساله معیشتی این قشر اثرگذار است و نمی تواند راهکاری موثری برای رفع فقر در آنان باشد

به گزارش انعکاس شمال، مهندس فاطمه بالوئی یکی از کارشناسان صاحب نظر در امور شهری و مسائل اجتماعی در گفتگویی با اشاره به مطلب فوق، اظهار داشت: اغلب بانوان در پی ایجاد پل‌هایی بر روی تقسیم‌بندی‌های اجتماعی و فرهنگی در اجتماع هستند چرا که برای سپردن مسئولیت مدیریت شهری به آنها، موانع و محدودیت های مختلفی وجود دارد.

وی افزود: در نگاه اول اجرای عدالت زیست اجتماعی در شهر می تواند ملاک عمل باشد؛ در شهرهای ما آمادگی لازم برای زیست اجتماعی بانوان بدسرپرست و یا بی سرپرست به طور کامل فراهم نشده، بنابراین لازم است تغییر رفتار جامعه و ساختارها در دستور کار قرار گیرد.

این کارشناس برجسته اجتماعی یادآور شد: لزوم اصلاح ساختار جذب نیرو در ساختار مدیریت شهری (شهرداری و سازمان های وابسته) به منظور استفاده از ظرفیت های آنها می تواند دستاوردهای شایانی را به همراه داشته باشد چرا که در بین این دسته از بانوان، کسانی هم هستند که دارای تحصیلات عالیه و یا ظرفیت های بالقوه انسانی هستند.

وی افزود: در این بین باید به نقش شاخص امور فرهنگی و یا کمیسیون های فرهنگی و اجتماعی شوراها در افزایش توانمند سازی بانوان جامعه اشاره داشت؛ بی شک یکی از وظایف مهم شهرداری ها در حوزه فرهنگی می تواند به این موضوع اختصاص یابد و معاونت های فرهنگی و اجتماعی که در شهرداری ساری مغفول مانده، باید در این محور از نقش برنامه به اجرا برسند.

مهندس بالوئی خاطر نشان کرد: یکی از راهکارهای لازم برای تحقق این مهم تعامل دستگاههای چندگانه است، مدیریت شهری با استفاده از معاونت های فرهنگی و شوراها می تواند با تشکیل انجمن های ( NGO) بانوان مورد نظر را تحت پوشش قرار دهد؛ برگزاری کلاس های آموزشی از سوی اداره کل فنی و حرفه ای برای مهارت آموزی بانوان بی سرپرست و یا بدسرپرست می تواند به افزایش توانمندی آنها در بازار کسب و کار کمک نماید