سیاوش اسلامی سوادکوهی

اهمیت و جایگاه شورای شهر ساری از چند منظرمی تواند مورد توجه متولیان سیاسی و مردم واقع شود واز همین رو برای ورود به مباحث پیش رو ضرورت داردموضوعات مختلف را از چند زاویه با طرح سوال و درادامه برای پاسخ به رویکرد های عمومی و آنچه را که به سوالات نزدیک تر است مورد توجه بیشترقراربگیرد.ناکارآمدان و قدرت طلبانی که به لحاظ ذهنی وبرنامه ای، ناکامان خدمت وسیاست اند در وضعیت فعلی خویش می پرسند چه می توان کرد؟ به راستی کاری از دست کسی بر می آید؟مثلابرای برانداختن وپس راندن تفکری که به شکل تک صدائی درخصوص سازندگی و تداوم کارکرد سیاسی و ساخت و ساز شهری در ساری شکل گرفته است چه باید کرد؟تک صدائی که برای رقابت های انتخاباتی شورای شهر وبه شکست کشاندن رقبای انتخاباتی بسیار سخت در تلاش است و تقریبا » می شود گفت برای به شکست کشاندن این تیم فربه شده از امکانات و شرایطی که برای ماندگاری درقدرت و شورای شهر توانست هوشمندانه گام بر دارد که با چشم انداز تصویری در نظر گرفته شده ،شکست دادن آنها تقریبا »ناشدنی شده است!اما در ادامه در صورت وحدت برای شکستن تک بت واره ی سازنده ی شهر وبه دست گرفتن قدرت در شورای شهر،تمام نگرانی های شهروندان به این سمت سوق می یابد که اداره آینده شهر ، برای چه کسانی مهیا می شود؟ به نظر،برخی جریانات و گروه ها و دستجات سیاسی با ارائه طرح های نانوشته و ناهمساز بر آن هستند تا این « تک صدا »را منفعل و یا کرخت نماید و آیا به راستی شدنی است؟دمیدن در شور و نشاط و امیدهای بزرگ دردو سوی تصمیم خودنمائی می کند.آنی که می خواهد آن چه را نوید دهد ودر فوریت خود محقق سازد ،توسط تک صدای شکل یافته ی قدرت شهری قبلا متبلور شده است.پس این ها در پی تثبیت چه هستند؟به راستی آیا دانستن این بی فرجامی یا نافرجامی در رقابت ، لحظه ای را خواهد ساخت که هر کنشگر انتخاباتی و داوطلب انتخاباتی شورا را به انزوا ببرد؟آیا به راستی با رقابتی تراژیک مواجهیم که راهی را برای تغییر باقی نگذاشته است؟قفل و بست شدگی در رقابت های شورای شهر ساری نیاز به تدبیر عمیق تری دارد که برون رفت از آن به

سادگی میسر نیست.لذا قدرت سیاسی در مواجه با آن الزاما باید چاره اندیشی نماید.آن هم در شرایطی که انباشت قدرت و ثروت در مرکز ثقل تصمیم گیری برای شورای شهر از تاثیر گذاری افکار عمومی به نقل مکان از جامعه به یک مجموعه ای در شهرداری و شورای شهرانجامیده است و در انتخابات پیش رو نیروهای موثرسیاسی و کنشگران را به شدت در منگنه قرار داده است! به گونه ای که تمام انرژی و پتانسیل های آن رادر بدو ورود خنثی می نماید!از سوئی دیگر با تضعیف و پتانسیل و مقدوراتی که دارند کمتر روزنه ای را درصحنه جامعه می توانند پیدا کنند و متاسفانه ناامیدانه به حداقل ها بسنده خواهند نمود!درست به مثابه این که این دارندگان قدرت و شوکت انگار همه ی راه ها را بسته اند واز کنشگران انتخاباتی خواسته اند که سربر در دیوارمحال بکوبند بلکه راهی بیابند!ازاین که بشود راهی رابرای بازگشودن در شیوه های اثبات شایستگی ها ممکن کرد ، باید به کرام الکاتبین رجوع نمود! نگرانی آنجاست که با دوقطبی کردن فضای سیاسی در شرایط پیش رو، بی تردید صحنه آرائی سیاسی بسمت افشاگری ها و

برانگیختن احساسات و تیر و ترکشها کشانده شود!یعنی مجموعه ای که چیزی را برای از دست دادن ندارد ممکن

است فضای سیاسی را به صحنه های نبرد تبدیل کندو در دو سوی رقابت ها فشارهای سنگینی را از حیث افشاگری ها و بی اخلاقی ها ایجاد کنند!در این شرایط کسی از این جدال ها سود نخواهد برد. جز آن که امیدجامعه را کم فروغ جلوه دهد و بی سامانی سیاسی را تاآنجا ادامه دهد که قوام جامعه را به فرسودگی بکشاند.باید تلاش کنیم تا رفتارها و رقابت ها از منطق اصلاح برخوردار شوند بلکه بشود کاری کرد .مصلحان جامعه باید تدبیر به خرج دهند تا راههای نقد و اصلاح گشوده بمانند و به کسانی که در پی تحکیم قدرت خویش با تک صدائی برای ساخت شهر بهره می گیرند نیز به صورت قانونی و ارجاعات به حیطه اختیارات و استفاده و تکیه بر اصول مصرح قانونی هشدار دهند که به رفتارهای وهم آلود و هراس آلود خویش پایان دهند.همه باید با روی آوری به منطق خرد و عقلانیت از رویکرد رادیکالی بپرهیزند و تلاش کنیم از تناقض در تصمیم رهایی یابیم.ضرورت ایجاب می کند با تدبیر بشود رضایت شهروندان را در جلب آراء آنها با فراهم نمودن فرصتها بدست آورد.شهروندان مرکز استان برای داشتن شهری شایسته نیازبه مدیرانی فرهیخته و توسعه محور و دارای برنامه دارند.مدیرانی با کارنامه ای درخشان که دست پاکی آنها درافکار عمومی شهره باشد.