گفتگونوشت:

با همان صلابتی که این شهر سالهاست از طنین صدا و قامتش می شناسد روبروی ما نشست و علیرغم طولانی شدن گفتگو هرگز حتی در نگاهش اظهار خستگی نکرد و تا پایان با دقت و تخصصی مثال زدنی به پرسش های مان پاسخ داد.

از آن دست آدم هاست که دلتان می خواهد ساعت ها و با جزیی و کلی ترین سوالات در تمام حوزه ها به ویژه موضوعات سیاسی و فرهنگی به سراغش بروید اما چه باید کرد که او اینک فرماندار مرکز استان با انبوهی از شرح وظایفی سهل یا دشوار است و نمی توان آن چنان که باید از ظرفیت های تئوریک و تخصصی اش در مباحث مختلف بهره برد.در مدت گفتگو هر جا که باید تحلیل می کرد ، گستردگی موضوع را فدای وقت نکرد و تلاش کرد تا قانع مان نکرد وارد مبحث تازه ای نشویم.ذکاوت و تواضع و آینده نگری او در پاسخ به پرسش هایی که در خصوص بروز برخی اختلاف ها در مدیریت شهری پرسیدیم موجب شد زیبا و بی حاشیه ترین پاسخ را بگیریم.طوری که اصطلاحا نه سیخ بسوزد نه کباب !

 ما اهل رسانه که به طور مستمر با صاحب نظران و اهالی سیاست و مسئولان گفتگو می کنیم در همان نگاه اول در می یابیم آن که روبروی ما برای پاسخگویی نشسته است به لحاظ داشته ها و تحلیل داده ها چگونه مصاحبی است؟و معترفیم که حاج مجید حسین زادگان از آن دست مسئولانی است که به واسطه ی تخصص و تبحرش در امور رسانه و فرهنگ و نیز اشرافش بر مشتقات جامعه شناسی و نیز فن سخنوری یکی از هوشمندترین مدیران سیاسی استان است و به ویژه دانشجویان علوم سیاسی و نیز پژوهشگران اجتماعی می توانند نام او را به عنوان یکی از منابع میدانی خوب تحقیقی در لیست راهنمایان خود قرار دهند.

آنها که ممکن است این اشاره را اغراق بدانند بهتر است حوصله کنند و تا پایان این گفتگو را با جدیت تعقیب کنند که گفته اند:

( زبان در دهان ای خردمند چیست/کلید در گنج صاحب هنر/چو در بسته باشد چه داند کسی/که جوهرفروش است یا پیله ور)

جای آن دارد از تلاش ستودنی آقای حسین مرتضوی مسئول روابط عمومی فرمانداری ساری و مدیر عامل خانه مطبوعات مازندران برای تنظیم وقت این ملاقات کمال تقدیر و تشکر را داشته باشیم.

هارش خبر:جناب آقای حسین زادگان از این که با تمام مشغله ای که می دانیم دارید ما را قابل دانستید واینک در اینجا تشریف دارید بی نهایت سپاسگزاریم.سعی می کنیم سئوالات خود را به گونه ای مطرح کنیم که جنابعالی را کمتر خسته کنیم و مخاطب نیز بتوانند با دقت و حوصله ابتدا تا پایان گفتگو را با اشتیاق تعقیب کند.اجازه هست سوالات خود را شروع کنیم.

حسین زادگان:بله.در واقع به همین منظور اینجا هستم بلکه بتوانم ضمن پاسخگویی به پرسش ها در حد توان خود به اطلاع رسانی شما کمک کرده باشم.منتهی اجازه بدهید قبلش به مدیرمسئول و هیات تحریریه تان خسته نباشید بگویم و آرزو می کنم مخاطبان تان به مرور زمان افزایش چشمگیری داشته باشد.کار رسانه عمدتا کار دشواری است وکار در هفته نامه یا مانند شما دوهفته نامه به مراتب سخت تر است.به این دلیل که نمی توانید چندان روی اخبار مرسوم حساب کنید چون روزنامه ها و سایت های خبری از پیش اخبار را کار کرده اند.لذا مجبور هستید در قامت رسانه ای تحلیل گر و گزارش گرا ورود پیدا کنید و اصولا هر جا که امور به تحلیل واگذار می شود ،مراتب کمی جدی تر می شود و مخاطب انتطار دارد این جدی شدن در موضوعات مختلف جامعه را در شما ببیند.ضمن این که این امتیاز را هم دارید که از مصائب کپی کردن اخبار رها شوید.به هر تقدیر از این که با تمام سختی ها و مشکلات موجود فعال هستیدخوشحالم و برای تان آرزوی توفیق می کنم.

هارش خبر:جناب آقای حسین زادگان با توجه به اینکه انتشار این شماره از نشریه مصادف است با بزرگداشت ایام پیروزی انقلاب چنانچه تمایل دارید مقدمه را با اظهار نظرتان در این خصوص آغاز کنیم.

حسین زادگان:پیروزی انقلاب اسلامی فصلی مهم از تاریخ سیاسی مردم ایران طی قرون گذشته استکه دوست و دشمن چرایی این حرکت عظیم مردمی را یک رخداد بزرگ و منحصر به فرد می دانند که درآن اکثریت یک جامعه در اقدامی مدنی و غیرآنارشیستی و در چهارچوب یک رفراندوم نانوشته، خواهان جابجایی حکومت بودند.آن هم حکومتی که هم به لحاظ حمایت قدرت های برتر اروپا و آمریکایی و هم سخت گیری ها و مراقبت های موجود امنیتی حکومت ضعیفی قلمداد نمی شد. منتهی قدرت واقعی در اراده ملت نهفته بود و بگیر و ببندها و تهدید و ارعاب ها نتیجه ای نداد و بالاخره اهداف چندین وچندساله این ملت محقق شد.

هارش خبر:امروز که نزدیک به چهار دهه از آن رویداد بزرگ می گذرد چه نکاتی هست که تمایل دارید درباره اش با مخاطبان ما در میان بگذارید؟

حسین زادگان:دوست دارم به این نکته اشاره کنم که امروز بیش از هر زمان دیگر لازم است درباره آن همبستگی و حضورسراسری حرف و تفسیر و تحلیل داشته باشیم.احساس می کنم باید با جوان ها و نوجوان ها با زبانی تازه وترجمانی جدید مواجه شویم.هجمه ها بالاست.تفاسیربدخواهان در جهت تضعیف آرمان ها و گناه زدایی وتطهیراز حاکمان وقت است و بدخواهان سعی دارند در رسانه های خود اسناد و اوراق و تفاسیر را وارونه جلوه دهند.لذا وظیفه همه از حکومت گرفته تا دولت و ملت و به ویژه اهالی رسانه و نشریات است که نگذارند این اتفاق بیفتد.

هارش خبر:جنابعالی در ایام انقلاب چند سالتان بود و چه چیزهایی از ساری در آن ایام به یاد دارید؟

حسین زادگان: (به شوخی) سن ما را بالا نشان ندهید چون هنوز پیرمرد نشده ام.(می خندد).عرض به حضورتان که من ده سالم بود که انقلاب پیروز شد.ولی دقیقا تصویر آن روزها و راه پیمایی ها همچنان درذهنم محفوظ و قابل ارجاع است . ساری هم مثل همه شهرهای دیگر کشورشاهداعتراضات مردم نسبت به حکومت پهلوی بود.من یادم هست که بزرگترهای ما از کوی مهیار که محل سکونت مان بود به همین بلوار طالقانی می رفتند و در آنجا یکپارچه می شدند.هرچند خودم به اقتضای سنم آگاهی چندانی از چرایی این رویکردها نداشتم.منتهی خانواده به ویژه برادرانم سعی می کردند به گونه ای آگاهی ام را افزایش دهند.یک بار هم در همین محلی که امروز دفتر روزنامه بشیر مازندران است یک راهپیمایی عظیم شکل گرفت.آن وقت ها یک نمایندگی از ایران خودرو هم آنجا بود.قبلش این را بگویم اگرچه که رهبران انقلاب هیچوقت نگاه ارتجاعی یا متکی به هرج و مرج سازی به تغییر حکومت ها نداشتند و بالعکس به دنبال تقویت مخالفت های مدنی و بیان شعارهای جمعی در ساختاری فرهنگی و اجتماعی بودند ولی مردم تحت فشارهایی که روی شان بود ونیز با این توجیه که این انقلاب را جدال مستضعفین و نظام سرمایه داری می دانستند ،گاهی به تخریب امکانات مبادرت می کردند .خاطرم هست که در آن زمان کنار ایران خودرو عده ای تلاش کردند خودروها را به آتش بکشند و با سنگ تخریب شان کنند اما یک تعداد از افراد هم  بودند که می گفتند این ها از سرمایه های ملی است و اعتراض به حکومت نباید دلیلی برای تخریب اموال و صنایع ملی باشد. به هر تقدیر من هم مثل همه مردم آن روزگار، سختی های آن دوره و نا هنجاری هایی که در حوزه های مختلف فرهنگی سیاسی اقتصادی بود را چشیده و لمس کردم .

هارش خبر:در دوران تحصیلات ابتدایی و راهنمایی و به طور کل در گذشته های دورآیا فکر می کردید که روزی به مشاغل سیاسی و اجتماعی در سطح کلان روی بیاورید؟

حسین زادگان:من مانند همین حالا در گذشته هم از طبقات متوسط جامعه  بودم. خانواده مان نه فقیر ومستضعف بود ونه متول واشرافی.طبیعتا درآن ایام مثل همه نوجوانها و جوانان رویاها و آرزوهای بزرگ داشتم خانواده به تحصیل خیلی اهمیت می داد ومن هم به احترام آنان توجه و تمرکزم را روی کسب دانش و حضور در عرصه های اجتماعی گذاشتم.منتهی به آن شکل نمی دانستم قرار است روزی چنین وظایف سختی را عهده دار شوم .امروز اماخودم را مدیون انقلاب و مملکت عزیز خود می دانم و معتقدم افراد زیادی هستند که دولت ها می توانند به آنها اعتماد کنند و راهی که آغاز کرده ایم را به درستی و تا رسیدن به آرمان های صد در صدی ادامه دهند.

هارش خبر: شرایط امروز جامعه را چگونه ارزیابی می کنید.این مردم در این نزدیک به چهار دهه چه تغییراتی کرده اند؟ چه چیزهایی این مردم را متفاوت از گذشته کرده است و آیا دورنمای روشنی ازانسجام و انگیزه های لازم بین مردم و مدیران برای بهبود برخی اختلالات موجود متصور هستید؟

حسین زادگان:قطعا فضای امروز جامعه به خاطر نقش زیادی که رسانه ها ی گروهی و تکنولوژی ارتباطات به ویژه محیط های مجازی دارند با گذشته خیلی متفاوت است.افزایش نهادهای مدنی  و افزایش سازمان های مردم نهاد و توسعه ی امکانات ماهواره ای، زمین و امکانات بازی را تغییر داده است به نحوی که کار انسجام وهمسو سازی عقاید و نطرات نیز کمی دشوارتر از گذشته شده است یعنی به همان نسبت که پیشرفت های علمی جامعه در تمام مسیرها افزایش داشته و دانشگاه ها و مراکز علمی و مراکز فرهنگی خیلی بیشتر شده، جهان بینی نسل جدید و آمال و انگیزه های شان نیزدچار جهش های مفید یا غیر مفیدی هم شده است.از طرفی هر چند آگاهی مردم به ویژه جوانان نسبت به حقوق شهروندی نسبت به خیلی از حوزه ها به فرض در امور اجتماعی و فرهنگی بیشتر شده ولی می توان گفت هنوز آن هارمونی و آن انسجام لازم را در حوزه های مدیریتی اجتماعی و سیاست های استراتژیک و کلان و بلند مدت شاهد نیستیم.باید بپذیریم سطح آگاهی وجنس مطالبات مردم نسبت به گذشته تغییر یافته و لذا به همان نسبت متولیان امور باید در تمام زمینه های دینی و سیاسی و اجتماعی حرف ها و مباحث به روزتری ارائه دهند.

هارش خبر:امروز و در پس سالیان عمری که از خداوند گرفته اید نه فقط به عنوان فرماندار بلکه به عنوان یک شهروند ساروی ، روند توسعه ی شهر ساری در امور فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی راچگونه ارزیابی می کنید؟ جناب آقای حسین زادگان بهتر است این گونه سئوال مان را مطرح کنیم که امروز چه آسیب های آشکار و پنهانی شما را نگران و ناراحت می کند؟

حسین زادگان:امروز هیچ چیز بیشتر از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم این حقیر و سایر مسئولان را ناراحت نمی کند.خلاصه من یک مسئولیتی را قبول کردم و اصلا دلیل دوباره آمدنم به فرمانداری با همه ی سختی های کاری اش عشق و علاقه ام به همین مردمی است که در کنارشان بزرگ شدم و تحصیل کردم و مسئول شدم.کدام انسان منصفی است که نداند این مردم استحقاق محبت و تعهد و خدمت بیشتراز این که هست را دارند. گاهی که امکانات مدیریتی و مسئولیتی ام را در مقایسه با نیازمندی های مردم می سنجم و آنجایی که می بینم دربرخی حوزه ها و تصمیم گیری ها نمی توانم باری از دوش این مردم شریف بردارم خیلی اذیت و متاسف می شوم.

هارش خبر:ممکن است بپرسیم در کدام بخش ها اختیارات تان محدود است؟

حسین زادگان: در بحث اشتغال جوانان که یکی از مطالبات مهم مردم است تقریبا دست بسته ایم و باید طبق قانون خدمات کشوری و مطابق دستورالعمل ها جلو برویم. این دست مشکلات مردم و جوانان زیاد است و نمی خواهم و فرصت کافی هم در این مجال نیست تا آن را آسیب شناسی کنم.کارهای زیادی است که باید انجامشان دهیم .علیرغم تمام تلاش هایی که داریم انجام می دهیم و به نسبت گذشته کم هم نیست باید گفت نیازمندی های مردم و مطالبات و خواسته های آنان زیادتر از داده های امروز ماست و این را نمی توان و نباید کتمان کرد.نکته ی دیگری که خیلی نکرانم می کند تبعیض است.ما خیلی سعی می کنیم این نگرش مذموم را ریشه کن کنیم اما هنوز موفق نشده ایم. علیرغم این که تلاش می کنیم تا آنجایی که امکان دارد قانون و ضوابط را حاکم کنیم و براساس قانون و امکانات موجود ، خدمات برابردر اختیار همگان قراردهیم اما باز هم روابط ها و دورزدن ها از گوشه ای سربر می آورند و کار ما را سخت و مردم را نگران می کند واین نگرانی ها در ادامه می تواند به سلب اعتماد منجر شود. 

هارش خبر:جناب آقای حسین زادگان جنابعالی در دوران اصلاحات فرمانداری را تجربه کردید و اینک پس از سالها دوباره به موقعیت قبلی خود بازگشتید.موقعی که برگشتید به فرمانداری چه ساز و کاری از گذشته هنوز سرجایش بود و کدام ها تغییرکرده بودند یا کدام ها حتی از مسیر پیگیری و استمرار خارج و رها شده بودند؟

حسین زادگان:طبیعتا انتظارم این بودکه شرایط و بسترمناسب تر از آن سالها بوده باشد چرا که اعتقاد دارم هر مدیری در هرسطحی و در هر حوزه ای ،حتما خدمات و اقداماتی را انجام داده است که باید آن اقدامات را در ظرف خودش و ملاحظات و سیاست های وقتش سنجید.مسیر فعالیت های فرمانداری یک مکانیزم مشخص دارد.به نحوی که تغییر دولت ها شاید در نحوه ی مواجهه با قوانین، اختلاف سلایقی را ایجاد کند اما روند امور و مکانیزم ریشه دار فرمانداری ها را مختل نمی کند.لذا من هم برخی موارد بود که انتظار مواجه شدن با آنها را نداشتم و یا مواردی بود که امیدوارم کرد ویا مواردی بود که هنوز دست نخورده و رها شده بود که این ها نگرانم می کرد.کارهایی بود که ما شروع کرده بودیم و برگشتم و دیدم بهتر نشده نشده است.

هارش خبر:ممکن است تقاضا کنیم به طور مصداقی جهت آگاهی مخاطبان ما بفرمایید به طور مثال کدام اقدامات رها شده بودند یا تغییر اصلاحی و تکمیلی نداشتند؟

حسین زادگان:دربخش فرهنگی و اجتماعی خوب است نمایشگاه دائمی در ساری را مثال بزنم. رجوع به اخبار و رسانه های وقت نشان می دهد که چقدر این موضوع به یک دغدغه تبدیل شده بود.تقاضاهای فرهنگی و اجتماعی برای احداث یک نمایشگاه دائمی بالا بود و ما این تقاضا ها را به حق می دانستیم.خیلی تلاش کردیم و بالاخره توانستیم  یک افتتاح کوچک برایش بگیریم و برایش تابلو نصب کردیم .به هر حال وقتی برگشتم دیدم وضعیت همان است که بود.یا در بحث زباله که یکی از موضوعات مهم برای یک شهر و شهرستان است خیلی دوندگی کردیم.چه نیش وکنایه ها که نخوردیم ولی کار را به جایی رسانده بودیم که توانستم به جدیت به مردم قول و تعهد بدهم در مدت شش ماه مشکل زباله حل خواهد شد.خب من نماندم و رفتم و حالا می بینم موضوع هنوز لاینحل مانده است.در صنایع هم آن سال ها اکثر قریب به اتفاق کارخانجات فعال بودند. نه آن که تمام وقت و به صورت کامل ولی این طور تعطیلی و معطلی هم نداشتیم.

هارش خبر:به هر حال جنابعالی هم به حسب وظایف و هم به دلیل علایق شخصی حتما رسانه های محلی را هم رصد می کردید.امروز شرایط نسبت به آن سال ها چه تغییراتی کرده است.رسانه ها موثرتر شدند یا در حال تکرار خودشان هستند؟

حسین زادگان:به دلیل علاقه و اشرافم به کار مطبوعاتی حرف های زیادی برای گفتن دارم که بعید می دانم در حوصله ی گفتگوی پیش روی ما باشد و مباحثی مجزا را می طلبد اما خیلی کوتاه نظرم را تقدیم می کنم.امروز تعداد رسانه ها بیشتر شده اما به همان نسبت تیراژهای شان کمتر شده است.قلم زدن ها ، ریزبینی ها، تفسیر وتحلیل های بی طرفانه  و موثر کمتر شده است.اخبار کمتر تولید می شوند و عمدتا در اصطلاح خودمان – کپی پیست- است.البته همواره و در تمام اعصار خبرنگارهای عزیز ومستقل و آزاده ای هم داریم که خوب می بینند و خوب نقد می کنند و حرف های شان را می زنند.منتهی اکثریت متعلق به آنها  نیست.از نظرکیفیت در صفحه بندی ها و آرایه های گرافیکی و  بعضی جاها پیشرفت های خوبی نسبت به گذشته شاهد هستیم و این برای من به عنوان یک اهل رسانه امیدوارکننده است.

هارش خبر:اجازه بدهید در همین جا نظر جنابعالی را در خصوص ارائه ی بیشتر خدمات و رویکردهای فرهنگی و هنری در سطح جامعه بپرسیم.از نظر فرماندار مرکز استان سمت و سوی رویکردهای فرهنگی باید چگونه باشد؟

حسین زادگان:این هم از مباحثی است که زمان مناسبی برای پرداختن به آن لازم است.لذا به طوراجمال عرض می کنم رویکردها باید آموزش محور و کثرت گرا باشد.این مردم به طور مرتب در معرض آسیب های ریز و درشت فرهنگی قرار دارند لذا باید با  ارائه ی نسخه های مطلوب و جایگزین ، مخاطرات خانواده و مدیران را کمتر کنیم.الان در این بخش هزینه های زیادی می شود اما خروجی های آموزشی اش به چشم نمی آید.امور فرهنگی به همان نسبت که می تواند ذائقه ی مردم را به سمت ایده آل های مطلوب سوق دهد ، در نقطه مقابل هم می تواند موجب افزایش لطمات و آسیب ها نیز بشود.کار در این امور همچون راه رفتن بر لبه ی تیغ است و هوشیاری و تخصص بالایی را به ویژه از سوی مدیران مرتبط و نخبگان و فرهیختگان می طلبد.ایجاد فضای شاد وفرح بخش فرهنگی و اجتماعی منحصر به برگزاری کنسرت نیست.هنر و فرهنگ و محصولات آنها باید ذهن و روان جامعه را شاداب کند.

هارش خبر:جناب آقای حسین زادگان همواره شاهد هستیم با روی کار آمدن یک دولت ، صدر تا ذیل مدیریت ها و مسئولیت ها تغییر می کند.یعنی هر دولتی به بهانه ی همسو سازی دیدگاه ها و خواسته های سیاسی اجتماعی خود متناسب با شعارهای پیش از انتخابات، افراد جدیدی را جایگزین مدیران دولت قبل می کند.جنابعالی این رویکرد ها را چگونه ارزیابی می کنید؟آیا این تصمیمات در دراز مدت به نفع جامعه می شود و آیا تغییراتی این چنین و فراگیر اصولا لازم است؟

حسین زادگان:اجازه بدهید پاسخ تان را از منظر یک شهروند که جویای رسیدن به یک جامعه ی مردم سالار است بدهم نه یک مقام سیاسی اجتماعی.این در ذات و کارکرد دموکراسی وآمال سیاسیون و کنشگران اجتماعی و نیزروزنامه های مردم سالاراست که مردم ،حاکمان ودولت های خودشان راتعیین کنند. در انتخاب دولت ها این اکثریت مردم است که حرف اول و آخر را می زند.آن ها از تیپ و قیافه و کلام فرد مورد نظر گرفته تا راهکارو برنامه هایش برای توسعه ی کلان کشور دقت و نگاه می کنند و با همین ارزیابی هاست که در نهایت به پای صندوق های رای می روند.نمی خواهم بگویم تمام انتخاب ها هنگامی که اکثریت را هم تشکیل می دهند خالی از نقص و عمدتا سالم است.ممکن است نگرش و سطح باورهای اکثریت یک جامعه به سمتی متمایل شود که شاید صحیح هم نباشد اما این نفس و ذات تکثرگرایی و دموکراسی است که ما را و همگان را تشویق به پذیرش نتیجه می کند.حال این که یک دولت مدیران خود را منصوب کند امر مذمومی نیست.این حق طبیعی است که هر دولتی همراهان خود را حفظ کند.اما این که شاهد تغییر مدیری باشیم که تحقیق میدانی می گوید خوب عمل کرده است آن هم به دلیل سویه های شخصی مورد پذیرش نیست.شخصا به چنین رویکردی اعتقاد ندارم.به رویکرد همین دولت هم که نگاه کنید  به عینه می بینید دولت تدبیر و امید از معدود دولت های بعد از انقلاب است که با شعار و چهره اعتدال وارد کارزار انتخابات شد و اصالت شعار خود را نیزتا این لحظه حفظ کرد حتی در همین موضوع انتصابات که مورد پرسش شماست.این دولت ترکیبی از تمام جریان های سیاسی کشور منتهی از نوع معتدلش از راست یا اصولگرا گرفته تا چپ و اصلاح طلب است.مجرب ترین ها را هم صدا کرده است.کسانی که به هر حال سوابق و تجربیاتی ارزشمند دارند و مورد شناخت مردم هستند.به نظرم محل اختلاف بعد از انتصاب شروع می شود.یعنی وقتی که مدیری شعارها وحرفهای دولت مستقر را قبول نداشته باشد اما بخواهد همچنان در حوزه های اجرائی قرارداشته باشد.خب این به کارکرد دولت آسیب می رساند و هیچ دولتی حاضر به حفظ چنین مدیری نیست.

هارش خبر:می دانیم که حسابی خسته تان کردیم و موضوعات مورد سئوال بیشتر از اندازه معمول شده است اما از طرفی خوب می دانیم در آینده و با نزدیک شدن فصل انتخابات کمتر می شود با شما نشستی خصوصی داشت لذا طبیعی است از این فرصت نهایت بهره را ببریم و حیف مان می آید از شما در خصوص وضعیت احزاب و جناح های سیاسی و تشکل ها چیزی نپرسیم.

حسین زادگان: (می خندد) شما که هر چه دلتان خواست پرسیده اید و ما هم برای همین اینجا آمدیم .هر چند ممکن است همکاران شما بعدتر از ما خرده بگیرند که چرا به شما وقت مناسب تری برای گفتگو اختصاص دادیم.البته حق هم دارند.بلکه بهانه ای شود با همکاران شما هم دیدارهای بیشتری داشته باشیم.

هارش خبر:خیلی از لطف تان سپاسگزاریم.در خصوص احزاب به نظر می رسد آنها علیرغم این که برخی شان شعبه ی احزاب کشوری اند چنان که باید فعال نیستند.سطح ودفعات جلسات شان به یک باره فروکش می کند و باز چند ماه مانده به یک انتخابات می آیند و اسامی و لیست ارائه می کنند و باز می روند.در واقع خط مشی مستمر و سیستماتیکی از آنها شاهد نیستیم.آیا این به کاهش حمایت های دولتی بر می گردد یا جامعه به حزب گرایی تعلق خاطر ندارد و یا این خود احزاب هستند که موجب رخوت و خمودگی خود هستند.جنابعالی هم به عنوان فرماندار و هم به عنوان یک صاحب نظر سیاسی و اجتماعی شناخته شده چه تحلیلی در این باره دارید؟

حسین زادگان:بله .تایید می کنم این رخوتی که می گویید وجود دارد.تحلیل ها و ارزیابی های ما می گوید مشکلات به خود احزاب ونحوه شکل گیری آن ها بر می گردد.بسترهای لازم هم اینک موجود است و حمایت ها در چهارچوب قانون از تمام احزاب شناسنامه دار و قانونی کشور وجود دارد. منتهی مشکل اصلی این است که در ایران احزاب از بالا به پایین شکل می گیرد و این سیکل و مسیر درستی نیست. احزاب باید از پایین قوام بگیرند و بالا بیایند.یعنی باید از سطح و بدنه ی جامعه ریشه بگیرند و تنومند شود و دولت ها از برگ و نموهایشان به کیفیت و اعتبار آنان پی ببرند.این احزاب هستند که باید دولت ساز باشند نه آنکه دولت ها بیایند و حزب تشکیل دهند. مثلا در دولت اصلاحات شاهد راه اندازی حزب مشارکت بودیم .کارگزاران در زمان دولت مرحوم آیت الله هاشمی فعال شد.در دوران اصولگرایی هم به شکلی دیگر و در همین دولت هم حزب اعتدال و توسعه را می بینیم که مشتق و عصاره ی برنامه های دولت آقای روحانی است.این ها احزاب را متکی به فرد بار می آورد و چه بسا تاریخ مصرفشان به سن دولت حامی شان باشد و بعدش اصطلاحا قفل شوند. در مجموع بر همگان ثابت شده است که داشتن حزب بهتر از نداشتن آن است.شاید یک بخش از حاکمیت این را به عنوان تهدید تلقی کند ولی به نظر من این ها یک فرصت است و معتقدم هر چقدر احزاب مان توسعه یافته تر ،مستقل تر و مردمی تر شوند ما بهترمی توانیم فضای سیاسی جامعه را کنترل کنیم .البته مردم  چه قبل یا بعد از انقلاب خاطره خوبی از احزاب ندارند وبه ویژه در پس از انقلاب، رویدادهای تلخی همچون اغتشاشات و اعتراضات هرج و مرج طلبانه ی برخی احزاب دردهه شصت برای شان تداعی می شودکه شاید بخشی از آن برگردد به بسترهای لازم که ما باید بیشتر فراهم می کردیم تا مردم بیشتر تشویق وترغیب به این امور شوند.

هارش خبر:آیا محدودیت خاص و مشخصی برای فعالیت احزاب اصلاح طلبی همچون اعتماد ملی یا احزاب اصولگرایی که منتقد سرسخت دولت هستند در مازندران و ساری وجود دارد؟

حسین زادگان:اجازه بدهید که از قول خودم در ساری و نه مازندران بگویم که خیر.هیچ مانع و محدودیتی برای فعالیت این حزب در ساری وجود ندارد و خود ما هم نمی دانیم علت ایستایی فعلی آنها چیست .لذا می توانند جلسات خود شامل تحلیل و سخنرانی ها را برگزار کنند.از اصولگرایان حتی آنها که به زعم شما منتقد سرسخت دولت هستند نیز هیچ حزبی ممنوع از فعالیت نیست.از جانب خودم می گویم چه در دوره قبل که فرماندار بودم چه اکنون یادم نمی آید که حزبی بخواهد جلسه ای بگذارد وما بگوییم شما حق ندارید.

هارش خبر:رسیدیم به مبحث پایانی.هر چند با توجه به شناختی که از جنابعالی داریم می دانیم که مایل به حرف زدن در خصوص موضوعات حاشیه ساز نیستید و ترجیح می دهید سکوت کنید.اخیرا اما در پی بروز برخی رفتارها و سخنرانی های بخشی از مدیریت شهری و تهدیداتی از سوی ایشان مبنی بر افشاگری سکوت شما در برابر مسائل مطروحه شکست و تذکراتی هم دادید.تذکراتی که تا حد زیادی به کاهش حملات صورت گرفته انجامید.حقیقت چیست آقای فرماندار؟آیا شما و مجموعه تان علیه برخی مدیران شهری اقداماتی می کنید که مردم از آن بی خبرند؟آیا این سخنرانی ها ریشه در واقعیت دارد یا محصول احساس گرایی در مدیریت شهری است؟

حسین زادگان:بنده به عنوان فرماندار شرح وظایفی دارم وبر اساس همان ها هم باید در حوزه شهرستان اقداماتی انجام دهم .وظیفه من حفظ ثبات وآرامش در مدیریت شهری و محیط شهرستان است بنابراین از هرگونه اقدامی که آرامش مردم را بهم بزند پرهیز می کنم و حتی اگر جایی هم لازم باشد باید از حد خودم فراترنیز عمل کنم تا این اتفاق جامعیت پیدا کند . اولویت اول مدیران ارشد باید تنش زدایی باشدکه خوشبختانه این رویکرد در حال انجام است و مشکل خاصی هم نمی بینم .فرماندار رئیس شورای اداری شهرستان ورئیس شورای تامین وهمه کارگروههایی است که در شهرستان کار اجرایی می کنند.

هارش خبر:وقتی اختلافی پیش می آید اصلی و اولین کاری که جنابعالی به عنوان فرماندار انجام می دهید چیست؟

حسین زادگان:اولین اقدام شناخت ریشه های اختلاف است و این که از کجا وچرا ایجاد می شود ؟ اگر اختلاف در کار کردن باشد قابل حل است اما اگر از سر سلیقه و اجبار و امتناع قلبی باشد خطرآفرین است.یادم هست در زمان نمایندگی مرحوم آیت الله شجاعی که از یک طیف سیاسی بود ومن از یک طیف دیگر شاید چندین بار به اختلافات ماهوی و ساختاری برخوردیم اما با نشست های مفصل و منطقی با رویکرد قانون گرایی حلش می کردیم. به ایشان گفتم بنده نماینده دولت در شهرستان وشما نماینده مردم شهر در مجلس هستید. به ایشان گفتم می دانم نماینده مجلس در بحث نظارتی محدوده جغرافیایی ندارد وکل کشور در محدوده جغرافیایی او می باشد مثلا می تواند عملکرد وزارتخانه ها را بررسی کند اما اگر نماینده ای بخواهد در انتصاب ها تصدی گری کند عامل اختلاف می شود.لذا در یک ساختار ناصحیح یک فرماندار برای تمام تصمیمات و انتصاباتش باید از نماینده مجلس کسب اجازه کند و اختیار تام به او بدهد.خب طبیعی است که کانون های قدرت با این فرماندار کاری ندارند اما اگر همین فرماندار در نقطه ای به یک مدیر شهری یا نماینده انتقادی کند و خواسته های شخصی اش را برنتابدو در جای قانونی خودش بایستد، می شود محل اختلاف.به عبارت دیگر اگر یک مدیر منتصب ما عملکردش بد باشد نماینده می تواند بحث تذکر و حتی عزلش را بر اساس مستندات پیگیری نماید و من با این رصدکردن ها هم مشکلی ندارم و از آن استقبال می کنم.

 مشکل جایی است که نماینده بخواهد جای فرماندار باشد وفرماندار نقش نماینده را بازی کند. اگر من یک جایی چه در بخش عمران شهری چه در مباحث فرهنگی یا سیاسی نظر خودم را می گویم به این معنا نیست که حسین زادگان با کسی اختلاف دارد.قانون به حسین زادگان اختیار داده تا در موضوعات اجرایی و شهری نظرات کارشناسی اش را بدهدو اگر در جایی تخلفی بود یا مباحث در عمران و توسعه کارشناسی و آنالیز مناسبی نداشت ورود پیدا کند و شایسته نیست کسی این ورودها را حمل بر دشمنی بداند.در همین چند روز گذشته یک موضوعی پیش آمده بود بنده بعنوان فرماندار گفتم این کار نباید بشود به دلیل این که این الان الویت اول نیست و این اولویت ها را من نمی گویم بلکه کارشناسی های انجام شده این را می گوید.

هارش خبر:جناب آقای حسین زادگان ممکن است مشخصا بفرمایید اگر آن طرف ماجرا نیز اصرار کند که حق با اوست و کارش را عین صواب و مصلحت بداند قانون چه راهکاری پیشنهاد می کند تا محل های اختلاف کم رنگ یا برطرف شودو جامعه نیز از التهاب آفرینی مصون بماند؟

حسین زادگان:دولت اختیاراتی را برای فرماندار پیش بینی کرده است و به همین دلیل یک فرماندار قانونمند اگر یک جایی ببیند قانون گریزی انجام می شود و یا انجام امورآسیب های کوتاه یا بلندمدت دارد ورود پیدا می کند و می گوی این کار نباید انجام بشود.اگر این مورد پذیرش قرار بگیرد که موضوع حل است و اگرهم نگیرد می شود محل اختلاف که قبلا هم گفتم اصل اختلاف نظر داشتن امر ناشایستی نسیت.مهم نیست اختلاف نظر داشته باشیم.مهم این است که اختلاف جهت نداشته باشیم.در مقطع مورد اشاره باید سنگ محک ما قانون باشد و  سعی کنیم اختلاف نظر  را تا زمانی که پیگیری قانونی به نتیجه نرسیده است بنا به دلایل مختلف که نمی خواهم به جزییاتش اشاره کنم به حوزه های اجتماعی نکشانیم .اگر بخواهم الان به مصادیق اشاره کنم خودش می تواند به اختلافات جدیدتری منجر شود که در واقع به دلیل روحیاتی که دارم و نیز با توجه به نزدیک شدن به مقطع حساس انتخابات از بیان آنها خودداری می کنم و خود و مردم شریف ساری را به صبر و شکیبایی و نگاه هوشمندانه به کلیه اقدامات دعوت می کنم.

هارش خبر:ضمن تشکر مجدد و صمیمانه از صبر و شکیبایی و درایت و تعهد جنابعالی در پاسخ گویی به پرسش های متعدد ما در پایان به رسم مرسوم تقاضا می کنم چنانچه موضوع خاصی هست که تمایل دارید به آن اشاره شود بیان بفرمایید.

حسین زادگان:اجازه بدهید و از فرصت استفاده کنم و از همین جا به تمام همکارانم از فرمانداری و بخشداری و دهیاری ها گرفته تا تمام مدیران ارزشمند و متعهد اجرایی دولتی و غیردولتی که در شرایط اقتصاد مقاومتی نقش ارزنده ی خود را برای رفاه و آسایش و امنیت مردم شریف و قابل احترام ساری ایفا می کنند خسته نباشید بگویم و از آنان کمال تقدیر و تشکر را داشته باشم.مردم شریف مطلع باشند که هیچ دستگاهی نمی تواند عملکرد و اهمیت اقدامات خود را بیش ازدیگران جلوه دهد.مردم مطلع باشند که خدمتگزاران آن ها در دستگاه های اجرایی بدون منت و بدون نمره دهی خاص به خود و بدون هر گونه انتظار فراقانونی متعهد هستند در این واپسین ماههای چهارساله ی این دولت نیزهمچون گذشته با جدیت و دقت وافر در خدمت رسانی به مردم از یکدیگرسبقت بگیرند و کارنامه ی عملکردگرایی شان را پربارتر نمایند.نیازی به نام بردن تمامی این دستگاه های اجرایی موفق نیست و مردم خود ناظر بر امور هستند.علت عدم مصاحبه های من تا این لحظه نیزاین است که معتقدم تمرکزمان باید در بحث توسعه شهرستان باشد و بجای این که وقت مان را صرف جدال های بی حاصل کنیم باید ببینیم چطور می توانیم کارها رابهتر از گذشته پیش ببریم.در آستانه جشن های انقلاب اسلامی یادمان باشد همین که ناامنی و ناهنجاری های خاص در شهر وجود ندارد یعنی دستگاه های امنیتی دارند کارشان را به نحو مطلوب انجام می دهند.این که از یک جمع پنج یا ده هزارنفری که در یک جا جمع می شوند ، اصطلاحا حتی یک قطره خون از دماغ کسی نمی ریزد یعنی بخش های سپاه و نیروی انتظامی و اطلاعات دارند کارشان راخوب انجام می دهند .این ها و صدها خدمات دیگر در  بخش گاز و آب رسانی و مخابرات و غیره مجاهدت های خاموشی است که توسط مدیران ارشد شهر صورت می گیرد.