به گزارش انعکاس شمال به یاد دارم چندی قبل از فوت زنده یاد مرحوم رمضان خدر فرصتی دست داده بود که زندگی نامه او را در مجله کیهان ورزشی از زبان خودش نوشتم یک بار هم از او سوأل کردم که از چگونگی مبارزه خود با عسگری محمدیان که بر وی پیروز شدی سخن بگو ، با خنده گفت : من آخرین کشتی های دوران قهرمانی خود را سپری می کردم البته قبل از پیکارهای پیشکسوتان جهان ساری میزبان قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی تحت عنوان گرامیداشت زنده یاد مرحوم سید رسول حسینی حتی من هم تصمیم گرفتم که برای حضور در بازی های آسیایی در این انتخابی کشتی بگیرم .

من حدود دو سال با عسگری محمدیان در باشگاه ایران تمرین می کردم شگرد من هم کول انداز / تندر / فیتو / کنده بود اما طی این دو سال حتی یکبار هم شگرد خودم را به او نزدم . به هر حال دیدار ما قبل از فینال بعد از اینکه من مقابل چند قهرمان بزرگ ولیکن جوان به همدیگر خوردیم سالن سید رسول حسینی پراز تماشاگر بود که اکثر طرفدار محمدیا چون بچه ساری بود من اول به طرف عکس رسول رفتم و بر آن بوسه زدم به یکباره کل تماشاگران مرا تشویق کردند و فضای سالن عوض شد .

می دانستم مقابل جوانی جسور و فنی با حمایت تماشاگران قرار می گرفتم سخت متوجه بودم که مقابل او از نفس و قدرت کم نیاورم در همان ابتدای کار یک کول انداز سه امتیازی کردم سه امتیاز و سپس بارانداز شدم و دلم نمی خواست ریسک کنم چون برنده مبارزه بودم کشتی را اداره کردم اما همه تماشاگران مرا تشویق کردند و به فینال راه پیدا کردم .

بلوردی قهرمان کرمانشاهی که قبلاً در مسابقات مقابل عسگری محمدیان به پیروزی رسیده بود با حلقه گل مبارزه را به من بخشید و اول شدم .

خدر گفت : من به روش عبدالله موحد در این مسابقات کشتی گرفتم و با قدرت و کنترل مسابقات با تقسیم قدرت و نفس سعی کردم انرژی خود را برای هم مسابقات حفظ کنم . مرحوم خدر یادآوری کرد : در دوران ما زمانیکه مسابقه داشتیم حق شنا در آب دریا را نداشتیم و حتی در مسابقات تا 20 کیلوگرم نیزوزن کم می کردم و باید اشاره کنم از سوی فدراسیون کشتی و مسئولین مازندران در حق بنده ظلم های بسیاری شد./ وفایی نژاد /