انعکاس شمال: داستان نصب سرعت گیرها در شهرهای مازندران برای کنترل سرعت اتومبیل های در حال تردد بیش از آنکه هدف ذکر شده را دنبال کند به سکوی پرش از ارتفاع و مدیریت آبدوخیاری مسئولین شباهت دارد ! یک روز اعلام می شود نصب سرعت گیر باید صد در صد به صورت لاستیکی باشد چون امتیاز ورود این جنس متعلق به یکی از مسئولین نورچشمی و آقازاده ها است و درآمد آن هزینه کشور می شود که این نشد ؛ یکبار دیگر اعلام می شود سرعت گیر باید به چشم گربه ای باشد و یک روز دیگر عنوان می شود سرعت گیرها باید با شبرنگ باشد روز دیگر سرعت گیر با ارتفاع بلند و ...

طی سی سال بنده در شهرهای مختلف کشورمان شاهد این بازی ها تحت عنوان پروژه سرعت گیرها بوده ام اما مشکلی از مشکلات هیچ یک از شهرهای مازندران مرتفع نشده است ؛بنده در یکی از شهرها شاهد بودم شهرداری 10 کامیون مصالح راهسازی را برای نصب چند سرعت گیر در یک خیابان ریخت بعد از 48 ساعت همه مصالح را جمع آوری و به مرکز دفن زباله با کلی هزینه دفن شد تا بوی تعفن این پروژه بیش از پیش همه را ناراحت و نگران نکند .

البته نصب سرعت گیرهای غیراستاندارد بیش از آنکه خسارات سنگین مالی به مردم وارد م سازد صدمات زیادی هم به ارمغان می آورد که یکی از دلایل مهم آن را باید در ناکارآمدی و عدم تخصص در حوزه مدیریت این پروژه ها اعلام داشت ؛ البته شهرهای مازندران همواره آزمایشگاه مدیران مبتدی بوده و به یاد دارم زمستان سال گذشته یکی از اعضای شورای شهری در مازندران مدعی شده بود در فصل تابستان همه ترافیک شهرش حل می شود اما چون زمستان خوبی نداشتند درختان نارنج بهار هم خوب تولید نکردند و شهرداری آن شهر نتوانست ترافیک شهرش را حل کند همان عضو شورای شهر که متخصص در برگزاری انواع همایش های مختلط دختر و پسر می باشد اعلام داشت مقرر گردید اعضای شورای شهر در دوره پنجم این پروژه را به اتمام برسانند چون به احتمال زیاد ما رد صلاحیت می شویم و فرصت حضور در شورای بعدی را نخواهیم داشت و در حال حاضر مشغول بهره برداری از غنائم شورای شهر هستیم و نباید فرصت سوزی کنیم . شعبان وفایی نژاد