کم لطفی های همه دولت ها در عقب ماندگی استان غیر قابل انکار است

انعکاس شمال:در آستانه ی سفر دولت تدبیر و امید و حضور دکتر روحانی به استان مازندران هستیم مدتهاست که جمعی از مسئولین اعلام می کنند طی این هشت سال هیچ خدمتی به مازندران نشده که شکی هم دراین دیدگاه وجود ندارد اما آیا پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی از سوی هیچ یک از دولت ها چه کارگزاران سازندگی و چه اصلاحات و چه در دوران جنگ تحمیلی خدمتی شایسته به این استان شده است ؟ کدام پروژه زیربنایی و اساسی در حوزه دامداری – باغداری – کشاورزی – صنعتی و حتی گردشگری اجرا و مورد بهره برداری قرار گرفته است ؟ مسئولین مازندرانی تنها شعاری که یاد گرفته اند افزایش گردشگران در مازندران است اما واقعیت موضوع دیگری را بیان می دارد این افزایش را ما تنها در عبور گذری مسافران و مهمانانی می بینیم که برای سفر به مشهد مقدس خواه یا ناخواه از مازندران عبور می کنند و ما برای گول زدن خودمان و افکار عمومی آنها را در آمار گردشگران و مسافران نوروزی می گنجانیم !

زمانیکه دوچرخه ی یک گردشگر چینی به سرقت می رود و جاده های مازندران به جاده های مرگ شهرت می یابند ، وقتی گرانی – اعتیاد – فساد و فحشا و انواع قتل ها در مازندران بیداد می کند و بسیاری از دختران تحصیلکرده مازندرانی به دلیل نبود شغل مناسب به ناچار به پرستاری کهنسالان در تهران مشغول می شوند کدام دولت می تواند مدعی باشد به این استان خدمتی شایانی شده است ؟!

بیشتر دولت مردان طول تاریخ مازندران در این استان بیشترین سرمایه ها را برای احداث هزاران اردوگاه تفریحی و پلاژ های وزارت خانه ها و سازمان های خودی آنهم برای سالی 10 روز هزینه کرده اند ؛ این دولت ها برای احداث تفرجگاههای مورد دلخواه در سواحل و جنگل ها هیچ مشکلی ندارند اما برای احیا و  بازسازی کارخانجات این استان همواره دم از وجود مشکلات مالی می زنند تا شائبه تبعیض در توزیع ثروت و منابع ملی بیش از پیش رنگ یقین به خود بگیرد . دولت های بعد از انقلاب حتی توان احیای کارخانه های ساخته شده قبل از انقلاب را نداشته اند ، براستی فراورده های چوبی جنگل های مازندران به کجا رفت؟ منابع درآمدی کارخانه های صنایع چوب و نیروگاه برق در کجا هزینه شد ؟ مازندران در مبارزه با گروههای منحرف و ضدانقلاب حماسه بزرگ آمل در جنگ تحمیلی بیش از 10 هزار شهید و سردار شهید تقدیم آرمان انقلاب کرد ، در زلزله بم – واقعه ی رودبار- بازسازی مناطق جنگی – تدارکات زمان جنگ و جبهه ها – در حوزه ورزش و بسیاری دیگر از ارکان همواره از برجسته ترین استان ها به شمار رفته است اما در سوی مقابل مسئولین در قبال این استان چه کرده اند ؟ آیا غیر از این است که با ساخت 4 سری سریال پایتخت فرهنگ و ادب و لجهه مازندرانی ها مورد تمسخر قرار گرفته است ؟ متأسفانه مسئولین مازندرانی هم برای خوش خدمتی به مدیران رسانه ای و ملی از همان مدیری دعوت می کنند که پیش قراول این کم لطفی تأمل برانگیز رسانه ملی به مازندرانی ها بوده است .

سی سال است به مردم مازندران قول احداث جاده کمربندی ساحلی استان را داده اند اما ظاهراً این شعار تنها دهن پر کن بوده است ، از قول احداث راه آهن مازندران به خراسان – احیای صنعت گردشگری کشتیرانی – توسعه دامداری ، باغداری و کشاورزی نیز صحبت های زیادی شده که تنها وعده بوده و بس ! براستی با این همه تفاسیر در ویترین کدام دولت نمایش مناسب از عملکرد توسعه ای و خدمتگزاری به مازندران را می توانیم ببینیم ؟آیا به غیر از این است که در تحمیل مظلومیت ها و محرومیت  ها همه مسئولین و علمای و بزرگان مازندران تنها نظاره گر هستند . دولت مردان در تعیین استانداران و معاونین استانداری تنها به منافع حزبی و سیاسی خود و حمایت و هدایت مالی باندهای قدرت خود عمل می کنند در همین استان بیکاران هرچه فریاد می زنند هیچ احدی دادگر آنها نیست اما تعدادی از صاحبان قلیان سراها قدری از بازار کسادی خود سخن گفتند همه مدعی شدند که باید در این استان قلیان سراها به جهت نابودی سلامتی جسمانی و به انحراف کشیدن نونهالان و نوجوانان اوپن باشد آقایان که مدعی حمایت از جامعه و فرهنگ و اخلاق در بین رده های سنی پایه هستند سری به جاده ساری به دریا بزنند در برابر احداث هر واحد آموزشگاهی یکصد قلیان سرا و خلوتگاهها براه انداخته شده و در همه محلات مازندران به علت مصرف مشروبات الکلی و روان گردان ها ، جوانان بسیاری به تباهی کشیده شده اند ؛ آقایان خودمان را گول نزنیم و واقعیت استان را آنطوریکه هست بپذیریم و به مسئولین متذکر شویم .شعبان وفائی نژاد