انعکاس شمال:بزرگترین موانع پیش روی خبرنگاران مازندرانی در انعکاس واقعیت های جامعه در حوزه برخورد با نقد وبررسی و انتقادات از سوی مسئولین است ، اکثر مسئولین تاب و تحمل قلم به دستان منتقد را ندارند و نمی تواند با نقد و اعتراض و انتقادات آنها کنار بیایند و تنها با زبان ارسال شکایات به مراجع قضایی که متأسفانه در نزد مسئولین مربوط این رویکرد وجود دارد البته تشکیل دادگاهی با حضور اعضای هیئت منصفه مطبوعاتی جایگاهی ندارد ومسئولین مورد خطاب ما مدعی می شوند که تشکیل دادگاه ویژه مطبوعات سخت و یا غیرممکن است و در برخی از موارد نیز حتی دادگاه مطبوعات در نزد برخی از مسئولین قوه قضائیه ناآشنا است؛ در بسیاری از موارد تحریم خبرنگاران منتقد در حوزه فعالیت مسئولینی که نقد برای عملکرد آنها به روی قلم در می آید در دستور کار روابط عمومی های دستگاههای مربوطه صادر شد ؛ گاهاً نه تنها تحریم بلکه تهدید و ضرب و شتم نیز برای پاداش به خبرنگاران شجاع و مقتدر نسخه پیچی می شد البته با صراحت اعلام می دارم که نقدها باید منصفانه ، عادلانه و را رعایت حد و حدود ادب واخلاق ارزشی های دینی و اخلاقی باشد .

سوء استفاده از آزادی قلم نباید به روش چماق قلم بر سر مسئولین خدمتگزار کشور و ملت به قیمت عقده گشایی یا شخصیت پروری کاذب جایگاه خبرنگاران شود ؛ قلم همه انسان ها آزاد و مدافع حریت همه انسان ها است چه انسانی که صاحب قدرت و شهرت و عزت و چه انسانی که بی پناه و بی یار ویاور در هر دوجایگاه حفظ آبرو و حرمت آنها همچون خون همه انسان ها عزیز و شریف و قابل احترام است .

پرسشگری ذات هر انسان آزاده و پاسخگویی به هر نقدی مرام همه آزادگان عالم است بزرگان دین ما همه مردم و مسئولین را از تملق گویی پرهیز کردند و هیچ قلم به دستی نباید تملق گو باشد ؛ وای به حال تملق گویانی که به قیمت ظالم پروری به مظلومین خیانت کند ؛ نقد قلم به دستان منصف هدیه اهدایی برای اطلاع امور همه مردم است اگر نقد و انتقاد سالم در دستور کار نباشد فساد و ظلم دنیا را فرا می گیرد ؛ قلم به دستان واقعی پیامبران الهی بودند که در تفسیر دین بهترین الگو برای مردم هستند .

همه مسئولین باید فضای جامعه را برای ترویج فرهنگ نقد و انتقاد و اعتراض مهیا کنند در نقدها باید ظالم و خیانتکاران رسوا شوند و لانه محرفان باید منهدم شود کسانی از نقد هراسان هستند که در خلوت و نهان خود فساد را پیش گرفته اند و از روش شدن فضای سیاه خود در هراسانند . صاحب قلم اشاره به این موضوع دارد که شغل خبرنگاري زمان و مکان نمي شناسد و با وجود اهميت خاص و پر مخاطره بودن اين شغل و حساسيت بسيار بالاي آن نيازمند حمايت مسوولان و مردم است زيرا درک شرايط کاري از سوي مردم و مسوولان موجب قوت قلب و انرژي لازم براي ادامه کار مي شود و حمايت از اين قشر در جهت رشد افکار و انديشه هاي جامعه، کسب اطلاعات درست و به موقع و صحيح بسيار اهميت دارد. بايد دانست که افکار عمومي و تحولات يک جامعه به فعاليتهاي خبرنگاران بستگي دارد و اين خبرنگار، روزنامه ها و نشريات هستند که مي توانند سطح باور و انديشه و استعداد جامعه را رشد و توسعه داده و سطح علم و دانش و فرهنگ يک جامعه را بالا ببرند و هر لحظه فکري نو به جامعه تزريق نمايند.

شعبان وفایی نژاد