انعکاس شمال : آشفته بازاری که این روزها در ورزش کشور به وجود آمده، مدیران ما را باید به سمتی وا دارد که بجای برد و باخت، به اخلاق و فرهنگ سازی توجه بیشتری کرده و در این باب کمر همت را ببندند و پاشنه کشیده نظام اخلاقی را در ورزش نهادینه کنند. قهرمانی یا پهلوانی؟ سوالی که این روزها جدی تر از گذشته در جامعه ورزشی کشور مطرح می شود. سالهاست اخلاق و جوانمردی درورزش جای خود را به بی اخلاقی و پول داده اند و نتیجه گرایی و قهرمان پروری پایه های فرهنگی ورزش کشور را متزلزل کرده است. به راستی مشکل از کجا اغاز شد؟ چه کسانی در بروز بی اخلاقی ها مقصرند و برای برون رفت از این فضا چه باید کرد؟ امید نوروزی قهرمان جهان و المپیک پس از شکست مقابل حریف آنهم به دلیل ناآمادگی خودش در حرکتی غیرورزشی و غیر اخلاقی دوبند خویش را روی تشک کند و به تابلوی کنار تشک کشتی حمله ور شد ؛ وی تابلو را شکاند و سپس با برداشتن چوب آن به سوی داوران حمله ور شد ، این اتفاق در حالی رخ داد که وزیر ورزش و جوانان و همچنین رئیس و اعضای هیئت رئیسه فدراسیون کشتی نیز نظاره گر این واقعه بودند.

براستی آیا این منش پهلوانی و اخلاقی جوانمردی واقعی یک ورزشکار است ؛ زمانیکه گزارشگر احساساتی رسانه ملی از یک قهرمان بیش از ظرفیت او تعریف می کند آیا می توانیم به غیر از آنچه رخ داد ، تصور کنیم .

این موضوع از آن جهت قابل بررسی است که میدان ورزش محیطی برای اشاعه اخلاق و ارزش هاست و جامعه هم به درستی توقع دارد افراد فعال در ورزش چنین تفکری داشته باشند، اما مشکل جای دیگری است.
تمامی مربیان و مدیران ورزش ایران به دنبال مقام و مدال هستند و کسب عنوان را شرط لازم برای بقای خود می دانند. حال اینکه چه بلایی قرار است بر سر اخلاق و معنویات بیاید، مهم نیست!

شعبان وفایی نژاد