انعکاس شمال - خبرهایی از دورن شوراهای اسلامی شهرها می شنویم که واقعاً جای بسی تأسف دارد ؛ از پرتاب ضبط صوت گرفته تا نشانه گرفتن با قندان ها و شکسته شدن دندان ها و انواع شکایات به مراجع قضایی و یا گرفتن ساک لباس های شخصی برای رفتن به ندامتگاهها و نصب هزاران بنر تحت عنوان تبریک استعفا و ... خلاصه کلام اینکه اعضای شوراها به تعداد اعداد آراء کسب شده در شهرها بنرهای تبلیغاتی به اسم و رسم ها و القاب مختلف که لقب های زیرنویس همچون جمعی از خانواده های شهدا و یا بسیجیان و جامعه ورزشی به نام خویش تهیه و نصب می کنند . در یکی از شهرها در دوره گذشته شورا 2 تن به زندان رفتند ، در یکی از شوراهای شهرها ، عضو شورای شهری اعلام کرد بنده می توانم یک لشگر پیاده نظام به خط کنم که عضو شورای شهری تا قبل از اینکه وارد شورا شود نه اهل برگزاری جشن و نه اهل برگزاری مراسم غیره بود به یکباره یک شهر را به مهمانی خود فرا می خواند ؛ مهمترین سوألی که در افکار عمومی و دربین شهروندان مطرح می شود اینست که در شوراها چه می گذرد که این همه اعضای شوراهای شهرها سینه چاک صندلی پارلمان شهری هستند ؛ حال آنکه حقوق ماهیانه حق الجلسه 200 هزار تومانی که نباید هزینه های میلیاردی برای تبلیغات حضورشان در انتخابات شوراها را توجیه کند پس چرا همه تمایل دارند که در همه انتخابات شوراها شرکت کنند ؛ اگر بحث شهر مطرح است که یک بار کافی است و اگر بحث تأمین منافع مالی مطرح باشد که باید به شورائیان حق داد که سیردانی نداشته باشند . شورائیانی که با دوچرخه می آیند و با جت شخصی خارج می شوند در شهرها خبری از عمران و آبادانی و خدمات رسانی وجود ندارد اما اعضای شوراها وضعیت شهرها را گل و بلبلی به تصویر می کشند ، نظارتی در کار نیست زیرا تخصص و تجربه و دانشس در امور شوراها و شهرداری ها وجود ندارد و آنها تنها دلخوش به تبلیغات و تشریفات شده اند.

شعبان وفایی نژاد